Geschiedenis

De kerk, oorspronkelijk gewijd aan Johannes de Evangelist, is een eenbeukige romano gotische kerk uit de tweede helft van de 13e eeuw met vijfzijdig gesloten koor. De muren met spitsboogvensters hebben steunberen en worden bekroond met zaagtandlijsten. In 1843 is de oude zadeldaktoren wegens bouwvalligheid vervangen door een neoclassicistisch houten geveltoren. Hierbij is Thomas Adrianus Romein om advies gevraagd. De luidklok (1659) is gegoten door Jurjen Balthasar. In de kerk, gedekt door een houten tongewelf, bevinden zich een epitaaf (1625) in het koor voor Wopke van Scheltema en Frouck Roorda, twee herenbanken (1622 en 18e eeuw) en een preekstoel uit 1849. Het orgel uit 1740 is gemaakt door Johann Michael Schwartsburg en geschonken door Jantje Nannes (grafzerk uit 1747 in de noordmuur). De kerk is een rijksmonument. Op 27 november 2025 is de kerk over gegaan naar de Stichting Alde Fryske Tsjerken.

De Plaatselijke Commissie van de Sint-Johanneskerk zet eerste voorzichtige stappen naar een nieuwe rol voor de kerk als plek van ontmoeting, bezinning en creativiteit. Kom kijken. Laat je verrassen. En ontdek wat er ontstaat als tijd, stilte en kunst elkaar ontmoeten.